آموزش طراحی پرواز با DJI Pilot 2
آنچه در این مطلب میخوانیم:

طراحی صحیح مسیر پرواز یکی از مهم‌ترین مراحل اجرای پروژه‌های نقشه‌برداری هوایی با پهپاد است. انتخاب ارتفاع، تعیین محدوده برداشت، تنظیم همپوشانی تصاویر و برنامه‌ریزی مسیر پرواز، مستقیماً بر کیفیت داده‌های ورودی فتوگرامتری و محصولاتی مانند ارتوموزائیک، مدل رقومی ارتفاع و مدل سه‌بعدی تأثیر می‌گذارد.

در این مقاله از مستر پی، مراحل آموزش طراحی پرواز با DJI Pilot 2 را با تمرکز بر نیازهای مهندسان نقشه‌بردار و کارشناسان فتوگرامتری بررسی می‌کنیم.

طراحی پرواز با DJI Pilot 2 چگونه انجام می‌شود؟

برای طراحی مأموریت نقشه‌برداری در DJI Pilot 2، ابتدا وارد بخش Flight Route شوید و یک مسیر جدید از نوع Area Route یا Linear Route ایجاد کنید. سپس محدوده برداشت، مدل پهپاد و دوربین، ارتفاع، سرعت، زاویه مسیر و همپوشانی تصاویر را متناسب با هدف پروژه تنظیم کنید. در پایان، مسیر و شرایط ایمنی را بررسی، مأموریت را ذخیره و اجرا کنید. انتخاب پارامترها باید با GSD موردنیاز، توپوگرافی منطقه و روش پردازش تصاویر هماهنگ باشد.

DJI Pilot 2 چیست و چه کاربردی در نقشه‌برداری هوایی دارد؟

DJI Pilot 2 نرم‌افزار مدیریت پرواز پهپادهای صنعتی DJI است که برای کنترل عملیات پروازی، مدیریت دوربین، مشاهده اطلاعات لحظه‌ای پرواز و طراحی مأموریت‌های خودکار استفاده می‌شود.

یکی از قابلیت‌های مهم این نرم‌افزار، Flight Route است. این بخش به اپراتور اجازه می‌دهد پیش از شروع عملیات، مسیر پرواز را روی نقشه طراحی کند و پارامترهای برداشت تصاویر را مشخص سازد.

در پروژه‌های نقشه‌برداری هوایی، استفاده از مأموریت‌های برنامه‌ریزی‌شده باعث می‌شود برداشت تصاویر با نظم و پوشش مشخص‌تری انجام شود. اپراتور می‌تواند محدوده پروژه را تعریف کند، خطوط پرواز را ایجاد کند و تنظیمات تصویربرداری را پیش از اجرای مأموریت بررسی کند.

کاربردهای DJI Pilot 2 در پروژه‌های ژئوماتیک عبارت‌اند از:

  • طراحی مأموریت برداشت تصاویر هوایی از محدوده‌های گسترده
  • برنامه‌ریزی پرواز برای تهیه ارتوموزائیک
  • برداشت تصاویر مایل برای مدل‌سازی سه‌بعدی، در صورت پشتیبانی تجهیزات
  • طراحی مسیر پرواز برای پروژه‌های خطی مانند جاده و رودخانه
  • تنظیم ارتفاع، سرعت و همپوشانی تصاویر
  • مدیریت و اجرای مأموریت‌های خودکار
  • بررسی وضعیت پهپاد و اطلاعات پرواز حین عملیات

نکته مهم: DJI Pilot 2 نرم‌افزار پردازش فتوگرامتری نیست. این برنامه برای طراحی و مدیریت پرواز و برداشت داده استفاده می‌شود. تصاویر برداشت‌شده پس از کنترل اولیه باید در نرم‌افزارهایی مانند Agisoft Metashape یا سایر نرم‌افزارهای فتوگرامتری پردازش شوند.

انواع مسیر پرواز در DJI Pilot 2 کدام‌اند؟

پیش از شروع طراحی مأموریت، باید نوع مسیر متناسب با شکل محدوده و هدف پروژه انتخاب شود. در آموزش طراحی پرواز با DJI Pilot 2 مسیرهای پروازی مختلفی وجود دارد که مهم‌ترین آن‌ها Waypoint Route، Area Route و Linear Route هستند. قابلیت‌ها و گزینه‌های قابل استفاده ممکن است با مدل پهپاد و نسخه نرم‌افزار تفاوت داشته باشند.

۱. Area Route یا طراحی مسیر برای نقشه‌برداری منطقه‌ای

Area Route برای برداشت تصاویر از یک محدوده مشخص استفاده می‌شود. در این روش، اپراتور مرز منطقه را روی نقشه تعریف می‌کند و نرم‌افزار مسیرهای پروازی لازم برای پوشش آن را ایجاد می‌کند.

این روش برای پروژه‌های زیر کاربرد دارد:

  • نقشه‌برداری از زمین‌های کشاورزی
  • برداشت محدوده معادن و کارگاه‌های عمرانی
  • تهیه ارتوموزائیک مناطق شهری و روستایی
  • تهیه داده‌های تصویری برای مدل‌سازی سه‌بعدی
  • نقشه‌برداری از قطعات زمین و محدوده‌های وسیع

در مأموریت‌های Area Route، بسته به تجهیزات و تنظیمات در دسترس، می‌توان نوع برداشت را برای تهیه داده‌های دوبعدی یا سه‌بعدی انتخاب کرد.

Ortho Collection: این نوع برداشت برای تهیه تصاویر قائم و محصولات دوبعدی مانند ارتوموزائیک کاربرد دارد.

Oblique Collection: در این روش تصاویر با زاویه مایل برداشت می‌شوند تا اطلاعات بیشتری از وجوه جانبی عوارض، به‌ویژه ساختمان‌ها و سازه‌ها، ثبت شود.

۲. Linear Route طراحی مسیر برای عوارض خطی

Linear Route برای برداشت عوارض کشیده و نواری مناسب است. در این روش، مسیر مرکزی عارضه مشخص می‌شود و مأموریت بر اساس آن طراحی می‌گردد.

کاربردهای متداول آن عبارت‌اند از:

  • نقشه‌برداری از جاده‌ها
  • برداشت مسیر رودخانه‌ها و کانال‌ها
  • بررسی خطوط انتقال نیرو
  • برداشت مسیر خطوط لوله
  • مستندسازی مسیرهای طولانی

در این نوع مأموریت، عرض محدوده برداشت باید به‌اندازه‌ای باشد که عارضه اصلی و حاشیه موردنیاز پروژه در تصاویر پوشش داده شوند.

۳. Waypoint Route طراحی مسیر بر اساس نقاط مسیر

Waypoint Route برای مأموریت‌هایی کاربرد دارد که مسیر پرواز باید از نقاط مشخصی عبور کند. در این روش، اپراتور نقاط مسیر را تعریف و برای آن‌ها تنظیمات موردنیاز را مشخص می‌کند.

این نوع مأموریت برای عملیات‌هایی که به مسیر اختصاصی، نقاط توقف یا رفتارهای مشخص در طول پرواز نیاز دارند مناسب است، اما برای برداشت منظم یک منطقه وسیع، معمولاً Area Route انتخاب مستقیم‌تری خواهد بود.

مقایسه انواع مسیر پرواز

نوع مأموریتکاربرد اصلینمونه پروژه
Area Routeبرداشت محدوده‌ایمعدن، زمین کشاورزی، محدوده شهری
Linear Routeبرداشت مسیرهای کشیدهجاده، رودخانه، کانال
Waypoint Routeپرواز بر اساس نقاط تعریف‌شدهبازرسی و مأموریت‌های اختصاصی

پیش‌نیازهای آموزش طراحی پرواز با DJI Pilot 2 چیست؟

پیش از طراحی مسیر باید هدف پروژه، مشخصات تجهیزات و شرایط منطقه بررسی شوند. طراحی مأموریت بدون شناخت این موارد ممکن است به برداشت ناقص تصاویر، افزایش زمان عملیات یا کاهش کیفیت داده‌ها منجر شود.

۱. تعیین هدف و محصول نهایی پروژه

ابتدا مشخص کنید که چه محصولی قرار است از تصاویر پهپادی تولید شود.

برای مثال:

  • تهیه ارتوموزائیک به تصاویر قائم با پوشش مناسب نیاز دارد.
  • تولید مدل سه‌بعدی ساختمان‌ها ممکن است به تصاویر مایل نیز نیاز داشته باشد.
  • تهیه مدل رقومی سطح یا زمین به کیفیت تصاویر، هندسه برداشت و روش پردازش وابسته است.
  • برداشت مسیر جاده یا رودخانه ممکن است با Linear Route انجام شود.

هدف پروژه بر انتخاب نوع مأموریت، ارتفاع پرواز، همپوشانی و تنظیمات دوربین اثر می‌گذارد.

۲. بررسی مدل پهپاد و دوربین

مدل پهپاد و دوربین را پیش از شروع کار مشخص کنید. پارامترهایی مانند اندازه سنسور، فاصله کانونی، ابعاد تصویر، اندازه پیکسل و قابلیت RTK در طراحی مأموریت اهمیت دارند.

در زمان تعریف مأموریت، مدل پهپاد، دوربین و لنز انتخاب‌شده باید با تجهیزات واقعی مطابقت داشته باشند. انتخاب اشتباه دوربین می‌تواند محاسباتی مانند GSD و فاصله خطوط پرواز را تحت تأثیر قرار دهد.

۳. آماده‌سازی محدوده پروژه

محدوده برداشت باید پیش از پرواز مشخص باشد. می‌توانید از نقشه زمینه نرم‌افزار برای ترسیم مرز منطقه استفاده کنید. در صورت پشتیبانی نسخه و مأموریت، امکان استفاده از داده‌های مکانی واردشده نیز وجود دارد.

پیش از طراحی، موارد زیر را بررسی کنید:

  • مرز واقعی محدوده پروژه
  • محل مناسب برخاست و فرود
  • ساختمان‌ها، درختان، دکل‌ها و سایر موانع
  • اختلاف ارتفاع زمین
  • محدودیت‌های پروازی منطقه
  • وسعت پروژه و تعداد باتری موردنیاز

آموزش طراحی پرواز با DJI Pilot 2 به روش Area Route

در این بخش از آموزش طراحی پرواز با DJI Pilot 2، مراحل اصلی طراحی مأموریت نقشه‌برداری منطقه‌ای را بررسی می‌کنیم. نام دقیق گزینه‌ها و محل قرارگیری آن‌ها ممکن است با توجه به نسخه نرم‌افزار، مدل پهپاد و دوربین متفاوت باشد.

مرحله اول: ورود به بخش Flight Route

پس از روشن کردن کنترلر و پهپاد و ورود به DJI Pilot 2، از صفحه اصلی وارد بخش Flight Route شوید. در این قسمت می‌توانید مأموریت‌های قبلی را مشاهده کنید یا مسیر جدیدی ایجاد کنید. برای ساخت مأموریت، گزینه ایجاد مسیر جدید یا Create a Route را انتخاب کرده و سپس Area Route را برگزینید.

مرحله دوم: انتخاب مدل پهپاد و دوربین

پس از ورود به محیط طراحی مأموریت، مدل پهپاد و دوربین مورد استفاده را مشخص کنید.

در این مرحله موارد زیر را کنترل کنید:

  • مدل Aircraft
  • مدل Camera یا Payload
  • نوع لنز، در صورت وجود گزینه انتخاب لنز

انتخاب صحیح تجهیزات اهمیت زیادی دارد، زیرا محاسبات مربوط به ارتفاع، GSD و فاصله خطوط پرواز بر اساس مشخصات دوربین انجام می‌شوند.

مرحله سوم: تعیین محدوده نقشه‌برداری

در این مرحله باید مرز محدوده پروژه را روی نقشه مشخص کنید.

برای ترسیم محدوده:

۱. نقشه را به محل پروژه منتقل کنید.

۲. نقاط مرزی را روی نقشه قرار دهید.

۳. نقاط را به یکدیگر متصل کنید تا محدوده بسته ایجاد شود.

۴. موقعیت نقاط را بررسی کنید تا با مرز واقعی پروژه مطابقت داشته باشند.

۵. در صورت نیاز، نقاط جدید اضافه یا نقاط اشتباه را اصلاح کنید.

ترسیم دقیق محدوده اهمیت زیادی دارد. اگر مرز برداشت کوچک‌تر از محدوده واقعی پروژه باشد، ممکن است بخشی از منطقه تصویربرداری نشود. از طرف دیگر، بزرگ کردن غیرضروری محدوده باعث افزایش طول مسیر، تعداد تصاویر و زمان عملیات می‌شود.

در محدوده‌های نامنظم بهتر است تعداد نقاط کافی برای نمایش شکل واقعی مرز در نظر گرفته شود.

مرحله چهارم: انتخاب نوع برداشت Ortho Collection یا Oblique Collection

پس از تعیین محدوده، نوع برداشت را متناسب با هدف پروژه انتخاب کنید. اگر هدف تهیه ارتوموزائیک و محصولات دوبعدی است، Ortho Collection گزینه متداولی محسوب می‌شود. در این حالت، دوربین معمولاً به سمت پایین قرار می‌گیرد و پهپاد مسیرهای موازی را برای پوشش محدوده طی می‌کند.

اگر هدف ثبت اطلاعات جانبی عوارض و تولید مدل سه‌بعدی ساختمان‌ها یا سازه‌ها باشد، Oblique Collection می‌تواند مناسب‌تر باشد؛ البته باید قابلیت پشتیبانی دوربین و پهپاد از این نوع مأموریت بررسی شود.

انتخاب نوع برداشت باید با روش پردازش و محصول نهایی هماهنگ باشد. برای آشنایی با مراحل طراحی مأموریت Ortho Collection و تنظیم پارامترهای برداشت در DJI Pilot 2، می‌توانید راهنمای DJI Matrice 4 Series را مطالعه کنید.

مرحله پنجم: تنظیم ارتفاع پرواز و GSD

ارتفاع پرواز یکی از مهم‌ترین پارامترهای طراحی مأموریت است. این پارامتر بر GSD، وسعت پوشش هر تصویر، فاصله خطوط پرواز و مدت عملیات تأثیر می‌گذارد.

GSD یا Ground Sampling Distance به فاصله زمینی متناظر با دو پیکسل مجاور تصویر گفته می‌شود. هرچه مقدار GSD کوچک‌تر باشد، جزئیات زمینی با وضوح بیشتری در تصویر ثبت می‌شوند. البته کیفیت نهایی فقط به GSD وابسته نیست و عواملی مانند کیفیت لنز، فوکوس، نوردهی و روش پردازش نیز اهمیت دارند.

به‌طور کلی:

  • افزایش ارتفاع پرواز باعث افزایش وسعت پوشش هر تصویر و بزرگ‌تر شدن GSD می‌شود.
  • کاهش ارتفاع پرواز باعث کوچک‌تر شدن GSD و معمولاً افزایش تعداد تصاویر می‌شود.
  • انتخاب ارتفاع باید با دقت موردنیاز پروژه و مشخصات دوربین هماهنگ باشد.

تفاوت ALT، ASL و AGL در تنظیم ارتفاع

در مأموریت‌های مختلف ممکن است مبناهای متفاوتی برای تعریف ارتفاع وجود داشته باشد.

مبنای ارتفاعمفهومنکته کاربردی
ALTارتفاع نسبت به مبنای تعیین‌شده برای پرواز، معمولاً نقطه برخاست در این نوع مأموریتدر زمین‌های ناهموار باید تغییر فاصله تا زمین بررسی شود
ASLارتفاع نسبت به سطح مبنای ارتفاعیباید مبنای ارتفاعی و تفاوت ارتفاع بیضوی و ارتومتریک مشخص باشد
AGLارتفاع نسبت به سطح زمین زیر پهپاددر صورت پشتیبانی، برای مأموریت‌های Terrain Follow کاربرد دارد

در مناطق دارای اختلاف ارتفاع زیاد، ارتفاع ثابت نسبت به نقطه برخاست ممکن است باعث تغییر فاصله دوربین تا زمین و در نتیجه تغییر GSD شود.

در صورت پشتیبانی پهپاد و مأموریت، قابلیت Terrain Follow می‌تواند برای مدیریت ارتفاع نسبت به سطح زمین استفاده شود. این قابلیت ممکن است بر اساس داده مدل سطح زمین یا روش Real-Time Follow عمل کند. دسترسی به هر حالت به مدل تجهیزات وابسته است.

مرحله ششم: تنظیم همپوشانی تصاویر در DJI Pilot 2

در نقشه‌برداری فتوگرامتری، تصاویر باید در امتداد مسیر پرواز و بین خطوط مجاور، اشتراک کافی داشته باشند. دو پارامتر اصلی در این بخش عبارت‌اند از:

Forward Overlap یا پوشش طولی: میزان اشتراک محدوده تصویربرداری دو عکس متوالی در امتداد مسیر پرواز

Side Overlap یا پوشش عرضی: میزان اشتراک تصاویر بین دو نوار پروازی مجاور

این پارامترها معمولاً در بخش Advanced Settings تنظیم می‌شوند؛ محل دقیق گزینه‌ها ممکن است با نوع مأموریت و نسخه نرم‌افزار تفاوت داشته باشد

همپوشانی مناسب به نرم‌افزار فتوگرامتری کمک می‌کند نقاط مشترک تصاویر را شناسایی و ارتباط هندسی بین آن‌ها را برقرار کند

اگر همپوشانی کم باشد، ممکن است بخش‌هایی از منطقه پوشش کافی نداشته باشند یا فرآیند اتصال تصاویر با مشکل مواجه شود. افزایش بیش از حد همپوشانی نیز تعداد تصاویر، حجم داده و زمان پردازش را بالا می‌برد.

مقدار مناسب Forward Overlap و Side Overlap به عوامل زیر وابسته است:

  • نوع محصول نهایی
  • مشخصات دوربین و لنز
  • ارتفاع پرواز و GSD
  • بافت و شکل عوارض زمینی
  • اختلاف ارتفاع منطقه
  • نرم‌افزار و روش پردازش
  • شرایط تصویربرداری

بنابراین نباید یک مقدار ثابت را برای تمام پروژه‌ها در نظر گرفت. برای آشنایی بیشتر با مبانی این موضوع، مقاله پوشش طولی و عرضی تصاویر در نقشه‌برداری هوایی با پهپاد را مطالعه کنید.

مرحله هفتم: تنظیم سرعت پرواز

سرعت حرکت پهپاد باید با شرایط تصویربرداری و زمان نوردهی دوربین هماهنگ باشد. اگر سرعت پهپاد زیاد باشد و زمان نوردهی مناسب انتخاب نشود، احتمال ایجاد تاری حرکتی در تصاویر افزایش پیدا می‌کند. این موضوع در پروژه‌هایی که به ثبت جزئیات زیاد نیاز دارند اهمیت بیشتری دارد.

برای تعیین سرعت مناسب، موارد زیر را بررسی کنید:

  • سرعت شاتر یا Shutter Speed
  • شرایط نور محیط
  • مشخصات دوربین
  • سرعت حرکت پهپاد
  • نوع مأموریت و هدف پروژه

سرعت پیشنهادی نرم‌افزار را نباید بدون بررسی شرایط دوربین و پروژه، برای تمام عملیات‌ها مناسب دانست.

مرحله هشتم: تنظیم زاویه دوربین و Course Angle

در مأموریت‌های ارتوفوتو، دوربین معمولاً به سمت پایین تنظیم می‌شود تا تصاویر قائم از سطح زمین ثبت شوند. در برداشت‌های مایل، زاویه دوربین متناسب با نوع عارضه و هدف مدل‌سازی تغییر می‌کند. برخی مأموریت‌ها امکان تنظیم زاویه سفارشی دوربین را در اختیار اپراتور قرار می‌دهند.

Course Angle نیز جهت خطوط پرواز را مشخص می‌کند. بهتر است جهت مسیر به‌گونه‌ای انتخاب شود که با شکل محدوده، شرایط باد و موانع منطقه تناسب داشته باشد.

مرحله نهم: تنظیم Margin و نقطه شروع مسیر

Margin به حاشیه اضافه‌ای گفته می‌شود که برای پوشش بهتر لبه‌های محدوده در نظر گرفته می‌شود. اگر مسیر تصویربرداری دقیقاً به مرز منطقه محدود شود، ممکن است تصاویر لبه‌ای پوشش کافی برای پردازش نداشته باشند.

تنظیم Margin می‌تواند به ثبت تصاویر خارج از مرز اصلی و بهبود پوشش لبه‌ها کمک کند. مقدار مناسب آن به اندازه تصویر زمینی، شکل محدوده و هدف پروژه وابسته است.

در برخی مأموریت‌ها امکان انتخاب Route Start Point نیز وجود دارد. انتخاب نقطه شروع مناسب می‌تواند مسیر انتقال پهپاد تا اولین خط برداشت را کاهش دهد و در مدیریت زمان پرواز مؤثر باشد.

مرحله دهم: بررسی مسیر نهایی و ذخیره مأموریت

پس از تنظیم پارامترها، نرم‌افزار مسیر پرواز را ایجاد می‌کند. در این مرحله باید مسیر نهایی را به‌دقت بررسی کنید.

چک‌لیست کنترل مأموریت:

  • تمام محدوده موردنیاز پوشش داده شده باشد.
  • خطوط پرواز با مرز پروژه تناسب داشته باشند.
  • مدل پهپاد و دوربین صحیح انتخاب شده باشند.
  • ارتفاع و GSD با نیاز پروژه هماهنگ باشند.
  • همپوشانی طولی و عرضی مناسب باشد.
  • تعداد تصاویر و زمان تخمینی منطقی باشند.
  • مسیر با موانع و محدودیت‌های منطقه تداخل نداشته باشد.
  • محل برخاست، فرود و مسیر بازگشت ایمن باشند.

پس از بررسی، مأموریت را ذخیره کنید. پیش از اجرا نیز باید شرایط واقعی محل پرواز و وضعیت تجهیزات کنترل شوند.

آموزش طراحی Linear Route در DJI Pilot 2

برای پروژه‌هایی مانند نقشه‌برداری جاده، رودخانه و کانال، می‌توان از Linear Route استفاده کرد.

مراحل کلی طراحی این مأموریت عبارت‌اند از:

۱. وارد بخش Flight Route شوید و یک مسیر جدید ایجاد کنید

۲. گزینه Linear Route را انتخاب کنید

۳. نقاط لازم را در امتداد مسیر مرکزی عارضه قرار دهید

۴. شکل مسیر را بررسی کنید تا با انحنا و جهت واقعی عارضه مطابقت داشته باشد

۵. عرض محدوده برداشت را متناسب با عرض عارضه و حاشیه موردنیاز پروژه تنظیم کنید

۶. ارتفاع، سرعت و همپوشانی را تعیین کنید

۷. مسیر نهایی را بررسی و ذخیره کنید

در مسیرهایی با انحنای زیاد، تعریف نقاط کافی اهمیت بیشتری دارد. اگر نقاط کمی برای نمایش مسیر استفاده شوند، مسیر پروازی ممکن است با شکل واقعی عارضه اختلاف داشته باشد.

اجرای مأموریت و کنترل کیفیت تصاویر پس از پرواز

طراحی صحیح مأموریت به‌تنهایی برای تضمین کیفیت داده‌ها کافی نیست. پیش از اجرا باید وضعیت تجهیزات و شرایط محل بررسی شود.

چک‌لیست پیش از پرواز

  • باتری پهپاد و کنترلر شارژ کافی داشته باشند
  • فضای کارت حافظه برای ذخیره تصاویر کافی باشد
  • وضعیت GNSS و RTK، در صورت استفاده، بررسی شود
  • محل برخاست و فرود ایمن باشد
  • موانع و محدودیت‌های پروازی بررسی شده باشند
  • تنظیمات دوربین و گیمبال کنترل شوند
  • ارتفاع و رفتار پهپاد پس از پایان مأموریت مشخص باشد
  • مسیر بازگشت و ظرفیت باتری با زمان مأموریت تناسب داشته باشند

نکته ایمنی: اجرای خودکار مأموریت به معنی حذف مسئولیت اپراتور نیست. در طول عملیات باید وضعیت پهپاد، ارتباط رادیویی، هشدارها و شرایط محیطی تحت نظارت باشد. در صورت مشاهده وضعیت غیرعادی، اپراتور باید مطابق دستورالعمل سازنده و رویه ایمنی پروژه اقدام کند.

کنترل تصاویر پس از پایان پرواز

پس از پایان مأموریت، تصاویر را از حافظه پهپاد استخراج و پیش از انتقال به نرم‌افزار پردازش بررسی کنید.

موارد مهم در کنترل اولیه عبارت‌اند از:

  • کامل بودن پوشش محدوده
  • وجود همپوشانی کافی بین تصاویر
  • نبود تاری حرکتی محسوس
  • مناسب بودن نوردهی و فوکوس
  • سالم بودن فایل‌های تصویری
  • ثبت اطلاعات مکانی و متادیتای موردنیاز
  • نگهداری فایل‌های GNSS و RTK/PPK در صورت استفاده

پس از کنترل اولیه، تصاویر را می‌توان برای پردازش به نرم‌افزارهایی مانند Agisoft Metashape منتقل کرد. برای آشنایی با گزینه‌های پردازش داده‌های پهپادی، صفحه نرم‌افزارهای پردازش تصاویر نقشه‌برداری هوایی را ببینید.

خطاهای رایج در طراحی پرواز با DJI Pilot 2

۱. انتخاب اشتباه مدل دوربین

انتخاب مدل دوربین نامتناسب با تجهیزات واقعی می‌تواند باعث محاسبه نادرست GSD و پارامترهای مأموریت شود.

راهکار: مدل پهپاد، دوربین و لنز را پیش از طراحی کنترل کنید.

۲. تعیین ارتفاع بدون توجه به توپوگرافی

در مناطق ناهموار، ارتفاع ثابت نسبت به نقطه برخاست ممکن است باعث تغییر فاصله دوربین تا زمین شود.

راهکار: توپوگرافی منطقه را بررسی کنید و در صورت پشتیبانی تجهیزات، از روش مناسب Terrain Follow استفاده کنید.

۳. تنظیم نامناسب همپوشانی تصاویر

همپوشانی ناکافی می‌تواند اتصال تصاویر را دشوار کند و همپوشانی بیش از حد نیز حجم داده‌ها را افزایش می‌دهد.

راهکار: مقدار همپوشانی را بر اساس نوع محصول، دوربین، GSD و شرایط پروژه تعیین کنید.

۴. سرعت زیاد و ایجاد تاری تصاویر

سرعت بالا در کنار زمان نوردهی نامناسب می‌تواند باعث تاری تصاویر شود.

راهکار: سرعت پرواز، زمان شاتر و شرایط نور محیط را هماهنگ کنید.

۵. ترسیم ناقص محدوده پروژه

ترسیم اشتباه مرز می‌تواند باعث برداشت ناقص یا افزایش غیرضروری مسیر شود.

راهکار: مرز ترسیم‌شده را با نقشه و محدوده واقعی پروژه تطبیق دهید.

۶. بی‌توجهی به کنترل کیفیت تصاویر

گاهی مأموریت به‌درستی اجرا می‌شود، اما تصاویر به دلیل نوردهی، فوکوس یا پوشش نامناسب برای پردازش مناسب نیستند.

راهکار: پیش از ترک محل پروژه، چند تصویر را بررسی کنید و از کامل بودن داده‌ها اطمینان حاصل کنید.

نکات تخصصی برای افزایش کیفیت نقشه‌برداری با DJI Pilot 2

هماهنگی ارتفاع پرواز با GSD موردنیاز

ارتفاع را بر اساس وضوح زمینی موردنیاز پروژه و مشخصات دوربین انتخاب کنید. استفاده از یک ارتفاع ثابت برای تمام پروژه‌ها، بدون توجه به دقت موردنیاز و شرایط منطقه، روش مناسبی نیست.

توجه به تنظیمات دوربین و شرایط نور

نور محیط، زمان نوردهی، فوکوس و سرعت پرواز بر کیفیت تصاویر اثر دارند. در شرایط نوری نامناسب، احتمال ایجاد سایه‌های شدید، اختلاف روشنایی و تاری افزایش می‌یابد. برای مطالعه بیشتر درباره این موضوع، مقاله تنظیمات دوربین پهپاد برای نقشه‌برداری را بخوانید.

هماهنگی طراحی پرواز با نقاط کنترل زمینی

در پروژه‌های دقیق نقشه‌برداری، طراحی مأموریت باید با برنامه کنترل زمینی هماهنگ باشد. تعداد و توزیع نقاط کنترل یا نقاط ارزیابی به وسعت منطقه، شکل پروژه، دقت موردنیاز و روش پردازش وابسته است.

استفاده از RTK یا PPK لزوماً به معنی حذف نیاز به نقاط کنترل زمینی نیست. تصمیم درباره استفاده از نقاط کنترل باید بر اساس الزامات دقت و روش کنترل کیفیت پروژه گرفته شود.

برنامه‌ریزی باتری و زمان عملیات

زمان تخمینی مأموریت را با ظرفیت واقعی باتری، شرایط محیطی و فاصله محل برخاست تا محدوده برداشت مقایسه کنید. در پروژه‌های وسیع بهتر است منطقه به چند مأموریت قابل مدیریت تقسیم شود تا عملیات با حاشیه ایمنی مناسب انجام شود.

بررسی Terrain Follow در زمین‌های ناهموار

در مناطق کوهستانی و دارای اختلاف ارتفاع، ارتفاع ثابت نسبت به نقطه برخاست ممکن است برای تمام محدوده مناسب نباشد. در صورت پشتیبانی پهپاد و مأموریت، Terrain Follow می‌تواند به حفظ فاصله مناسب‌تر پهپاد تا زمین کمک کند. با این حال، کیفیت مدل ارتفاعی، عملکرد سامانه دنبال‌کردن زمین و محدودیت‌های ایمنی باید پیش از اجرا بررسی شوند.

پرسش‌های متداول درباره آموزش طراحی پرواز با DJI Pilot 2

۱. DJI Pilot 2 چیست و چه کاربردی در نقشه‌برداری دارد؟

DJI Pilot 2 نرم‌افزار مدیریت پرواز پهپادهای صنعتی DJI است. این نرم‌افزار برای طراحی مأموریت، کنترل عملیات پروازی و مدیریت برداشت تصاویر هوایی استفاده می‌شود.

۲. برای نقشه‌برداری هوایی از Area Route استفاده کنیم یا Linear Route؟

برای برداشت یک محدوده گسترده مانند معدن، زمین کشاورزی یا منطقه شهری، Area Route مناسب‌تر است. برای برداشت عوارض کشیده مانند جاده، رودخانه و کانال می‌توان از Linear Route استفاده کرد.

۳. ارتفاع مناسب پرواز با DJI Pilot 2 چقدر است؟

ارتفاع مناسب به GSD موردنیاز، مشخصات دوربین، فاصله کانونی، اختلاف ارتفاع زمین و محدودیت‌های پروازی بستگی دارد. بنابراین نمی‌توان یک ارتفاع ثابت را برای تمام پروژه‌های نقشه‌برداری توصیه کرد.

۴. Forward Overlap و Side Overlap چه تفاوتی دارند؟

Forward Overlap میزان اشتراک تصاویر متوالی در امتداد مسیر پرواز است. Side Overlap میزان اشتراک تصاویر بین دو خط پروازی مجاور را نشان می‌دهد.

۵. Ortho Collection و Oblique Collection چه تفاوتی دارند؟

Ortho Collection برای برداشت تصاویر قائم موردنیاز محصولات دوبعدی مانند ارتوموزائیک استفاده می‌شود. Oblique Collection برای برداشت تصاویر مایل و ثبت اطلاعات جانبی عوارض، به‌ویژه در مدل‌سازی سه‌بعدی، کاربرد دارد.

۶. آیا DJI Pilot 2 امکان پرواز خودکار دارد؟

بله. DJI Pilot 2 در پهپادها و تجهیزات سازگار امکان طراحی و اجرای مأموریت‌های خودکار را فراهم می‌کند. با این حال، اپراتور باید مسیر و شرایط ایمنی را بررسی کند و در طول عملیات بر پرواز نظارت داشته باشد.

۷. آیا برای نقشه‌برداری با DJI Pilot 2 به RTK نیاز داریم؟

ضرورت استفاده از RTK به مدل پهپاد، تجهیزات، دقت موردنیاز و روش اجرای پروژه بستگی دارد. در صورت استفاده از RTK باید وضعیت اتصال و کیفیت موقعیت‌یابی پیش از برداشت کنترل شود.

۸. آیا DJI Pilot 2 تصاویر پهپادی را پردازش می‌کند؟

خیر. DJI Pilot 2 عمدتاً برای طراحی و مدیریت پرواز و برداشت داده استفاده می‌شود. برای تولید ارتوموزائیک، مدل سه‌بعدی و محصولات ارتفاعی باید تصاویر را در نرم‌افزارهای پردازش فتوگرامتری پردازش کرد.

جمع‌بندیآموزش طراحی پرواز با DJI Pilot 2، نخستین گام در نقشه‌برداری هوایی

طراحی مأموریت پروازی یکی از مراحل تعیین‌کننده در اجرای پروژه‌های نقشه‌برداری هوایی با پهپاد است. در DJI Pilot 2 می‌توان با استفاده از قابلیت‌هایی مانند Area Route و Linear Route، مسیر برداشت را متناسب با شکل محدوده و هدف پروژه طراحی کرد.

برای دستیابی به داده‌های مناسب فتوگرامتری، باید نوع مأموریت، مدل دوربین، ارتفاع، GSD، همپوشانی تصاویر، سرعت پرواز و شرایط ایمنی به‌صورت هماهنگ بررسی شوند. همچنین کنترل تصاویر پس از پرواز و هماهنگی برداشت با برنامه کنترل زمینی، بخش مهمی از فرآیند تضمین کیفیت پروژه است.

اگر قصد دارید کار با بخش‌های مختلف DJI Pilot 2 را به‌صورت عملی و پروژه‌محور یاد بگیرید، می‌توانید دوره آموزش نرم‌افزار DJI Pilot 2 مسترپی را مشاهده کنید. در این دوره موضوعاتی مانند Pre-flight Check، محیط پرواز عملی، Aerial Route و Linear Route آموزش داده می‌شوند.

برای انتخاب تجهیزات مناسب، بررسی روش اجرای پروژه یا دریافت مشاوره تخصصی در زمینه نقشه‌برداری هوایی نیز می‌توانید از کارشناسان مسترپی راهنمایی بگیرید.

این مطلب براتون مفید بود؟ با دیدگاهتون مارو حمایت کنید🌹

پاسخ‌ها

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تصویر مصطفی کرمی
مصطفی کرمی

دارای مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی در گرایش فتوگرامتری. تجربه پرواز بیش از 100 هزار کیلومتر در طول 8 سال سابقه کاری موفق. برگزاری بیش از 83 دوره آموزش حضوری. افتخار تدریس و تجهیز بسیاری از شرکت ها و سازمان های دولتی و خصوصی جهت راه اندازی واحد نقشه برداری هوایی از جمله فعالیت های تخصصی ایشان می باشد.

نویسنده
دوره های مسترپی
اینستاگرام مسترپی رو نداری؟

اگه توی حوزه نقشه برداری هستی و اینستاگرام مسترپی رو نداری یه قدم عقبی!

آخرین مقالات مسترپی
دوره آموزش حضوری نقشه برداری با پهپاد مسترپی

دوره حضوری نقشه برداری با پهپاد با تدریس مهندس مصطفی کرمی